• Aromaterapia

    Data: 2012.03.14 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Olejki eteryczne były wysoko cenione w kulturach Dalekiego i Środkowego Wschodu. W hinduskiej księdze Ayurweda, powstałej 1000 lat p.n.e., znajdują się receptury środków leczniczych i odmładzających sporządzane na bazie olejków. Starożytni Egipcjanie używali ich do perfumowania ubrań i ciała, konserwowania pokarmów oraz balsamowania zwłok. Ponad 2000 lat temu grecki lekarz Teofrast z Eresos napisał studium o olejkach eterycznych i ich leczniczym działaniu Co się tyczy zapachów, jako pierwszy bowiem spostrzegł, że olejki przenikają przez skórę i dostają się do krwi. W XI wieku perscy chemicy destylowali egzotyczne i wyszukane esencje, w tym słynny olejek różany. W czasach wypraw krzyżowych sztuka ta trafiła do Europy, gdzie wytwórnia olejków aromatycznych długi czas koncentrowała się na południu Francji.

    Podczas I wojny światowej francuski chemik Rene-Maurice Gattefosse leczył rany żołnierzy olejkiem lawendowym. Zauważył, że rozległe, źle gojące się oparzeliny dzięki lawendzie zaczynają się oczyszczać i goić. To on stworzył pojęcie „terapia zapachowa” i sprawił, że świat znów zainteresował się leczniczymi właściwościami olejków. Obecnie olejki mają duże znaczenie w przemysłach kosmetycznym, perfumeryjnym czy spożywczym. Coraz modniejsza staje się również aromaterapia poprzez inhalacje i masaże. Widoczne pozytywne efekty przynosi ona między innymi we wszelkiego rodzaju zaburzeniach nerwowych, reumatyzmie, grzybicy, astmie czy niewydolności krążenia.
    Aromaterapia – to niekonwencjonalna metoda terapii. Polega na leczeniu środkami zapachowymi, z wykorzystaniem olejków eterycznych pochodzenia naturalnego. W aromaterapii bierze się pod uwagę wszystkie czynniki mające wpływ na pacjenta, np. ciało, świadomość, sposób odżywiania, styl życia.
    Olejki eteryczne – to mieszanina związków chemicznych zawartych w roślinach. Są substancjami zapachowymi, które powstają i magazynują się w komórkach rośliny odgrywając ważna rolę w ich procesie obronnym, rozmnażaniu i przemianie materii.
    Są lotne, co przyczynia się do ich ogromnej skuteczności w leczeniu, ale stwarza też konieczność przechowywania ich w szczelnych pojemnikach
    Wbrew nazwie nie są tłuste, większość z nich jest bezbarwna, lub ma jasnożółty kolor.
    Zaletą olejków jest wielka różnorodność metod ich stosowania:
    - masaże,
    - kąpiele aromatyczne,
    - inhalacje,
    - ciepłe i zimne kompresy,
    MASAŻE:
    Są najskuteczniejszą metodą wprowadzenia olejku aromatycznego do organizmu. Łączy lecznicze działanie dotyku z indywidualnymi właściwościami preparatu. W trakcie trwania masażu skóra wchłania olejek, który szybko przenika do układu krążenia. Celem masażu jest rozluźnienie mięśni, poprawienie ich prężności, oraz ułatwienie krążenia krwi i limfy.

    DZIAŁANIE OLEJKÓW AROMATYCZNYCH:
    - zwiększają energię,
    - obniżają stopień napięcia nerwowego i stresowego,
    - osłabia ból,
    - wpływa na poprawę stanu skóry,

    KĄPIELE AROMATYCZNE:
    W zależności od potrzeby mają wszechstronne zastosowanie:
    - uspokajają,
    - relaksują,
    - stymulują,
    - rozgrzewają,
    - ochładzają.
    Przynoszą ulgę w bólach mięśniowych, w różnych zmianach chorobowych skóry.

    KOMPRESY AROMATYCZNE:
    Stosuje się głównie przeciwbólowo, w celu zapobieżenia powstawaniu opuchlizny i stanów zapalnych.
    - zimne – przy skręceniach i zwichnięciach, oraz występowaniu ostrych bólów,
    - ciepłe, lub gorące – w leczeniu bólów przewlekłych, reumatyzmie, przy występowaniu ropni

    Używa się ich również przy zabiegach kosmetycznych.
    Wówczas wybór olejku bazowego zależy od rodzaju cery:
    1) olej awokado – do pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej, ma działanie natłuszczające,
    2) olej z miazgi kakaowej – również w pielęgnacji skóry wrażliwej, ma natomiast działanie nawilżające,
    3) olej z oliwek – do pielęgnacji skóry wrażliwej, suchej i zwiotczałej (działa natłuszczająco),
    4) olej sezamowy – niezastąpiony do pielęgnacji cery z trądzikiem różowatym,
    5) olej saflorowy – przy skórze suchej, odwodnionej, przy łuszczycy i wypryskach,
    6) olej migdałowy – ma działanie zmiękczające i jest znakomity przy pielęgnacji cery suchej i zniszczonej,
    7) olej lniany – bogaty jest w witaminę E, służy pielęgnacji cer suchych i wrażliwych, ma również działanie przeciwzapalne,
    8 ) olej z pestek brzoskwini – jest bogaty w witaminy i ma działanie regenerujące.

    Działanie olejków eterycznych:
    • jaśmin – relaksuje, uspokaja;
    • kolendra – poprawia nastrój;
    • lawenda – odświeża, uspokaja, działa przeciwbólowo;
    • majeranek – uspokaja, rozgrzewa;
    • melisa – działa przeciwdepresyjnie, odświeża;
    • patchouli – uspokaja, działa przeciwdepresyjnie, odkaża;
    • rozmaryn – wzmacnia, relaksuje;
    • róża – relaksuje, działa przeciwdepresyjnie, ściągająco;
    • rumianek – odświeża, rozluźnia

    Przy aromaterapii należy uważać, ponieważ może powodować reakcję alergiczną.

  • Masaż bańkami chińskimi

    Data: 2012.02.07 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Od wielu wieków znane są rewelacyjne skutki stosowania zaleceń medycyny naturalnej pochodzącej z Chin. Znajduje ona zastosowania na wiele schorzeń organizmu, a opiera się na energii Qi, podążającej przez ciało kanałami zwanymi meridianami. Chińczycy wierzyli i nadal wierzą, że dzięki harmonijnemu przepływowi tej energii przez całe ciało, możliwe jest utrzymanie ciała w doskonałym zdrowiu. W medycynie chińskiej można znaleźć bardzo wiele sposobów, dzięki którym możliwe jest prawidłowe balansowanie energii Qi przez organizm ludzki.

    Dużym powodzeniem w medycynie chińskiej cieszą się bańki. Zarówno te, znane przez babcie i prababcie, jak i te, które dopiero niedawno zostały wynalezione, ulepszone i stosowane. Bańki szklane w rewelacyjny sposób rozgrzewały kiedyś organizm, skutecznie likwidując przeziębienie i inne stany zapalne organizmu. Były one pierwszym lekiem, który stosowano w warunkach domowych. Dziś wróciły do łask i można je znaleźć w wielu gabinetach kosmetycznych, które wykonują zabiegi za pomocą próżni. Są często stosowane przez lekarzy, nie tylko tych, praktykujących medycynę chińską. W Chinach za ich pomocą leczono także astmę, schorzenia żołądka i stawów, nadciśnienie tętnicze, czyraki, hemoroidy, prostatę, a nawet bóle mięśniowe i impotencję. Masaż za pomocą baniek przeprowadza się w podobny sposób, jak nakłuwanie igłami, ponieważ bańki stawia się w miejscach akupunkturowych, gdyż tam gromadzi się energia Qi.
    Dzięki temu, iż stawianie baniek, polega na zasysaniu powietrza i wciąganiu niechcianych substancji. Doskonałe ich zastosowanie sprawdza się w przypadku nie tylko wewnętrznych dolegliwości, ale także zewnętrznych.
    W przypadku wewnętrznych schorzeń, bańki chińskie doskonale sprawdzają się przy zwalczaniu wszelkich przeziębień, infekcji, nawet stanów zapalnych w ścięgnach, a także przy poważnych bólach mięśniowych.

    W ostatnim czasie wynalezione zostały chińskie bańki gumowe, które zrewolucjonizowały świat medycyny chińskiej. Skutecznie zastępują dotychczasowe bańki szklane, które działają na zasadzie gorąca (podgrzewane ogniem). Gumowe bańki chińskie są bardzo proste w użyciu. Materiał, z którego są wykonane, nie tłucze się i jest wygodny w stosowaniu.
    Skuteczność stosowania gumowych baniek ma swoje podłoże w wiedzy akupunkturowej. W zależności, od konkretnego schorzenia, przystawia się je w określonych miejscach. Energia życiowa Qi, krąży po całym ciele pewnymi kanałami, które nazywane są meridiany. Stosowanie baniek i ich działanie w pewnych punktach, ma za zadanie pobudzenie przepływu tej energii. W pewnych miejscach mogą tworzyć się jej zatory, lub płynny przepływ może być zaburzony, co można regulować przystawianiem baniek.

    Prawidłowy przepływ energii ma rewelacyjne działanie na wszystkie wewnętrzne narządy, umożliwiając im działanie we właściwy dla nich sposób, dzięki czemu, wszelkie infekcje, które powodują zatrzymanie lub dysharmonię energii Qi, zostają wyeliminowane. Bańki gumowe, przykładane zewnętrznie w punktach akupunkturowych, działają na zasadzie efektu wsysania. Skóra pod bańką jest wciągana do jej środka. Identyczny proces zachodzi w przypadku szklanych baniek, jedyna różnica polega na tym, iż bańka szklana jest dodatkowo wzmacniana ciepłem, które uzyskuje się za pomocą żywego ognia, jeszcze przed postawieniem jej na ciele. Oprócz przepływu energii, bańki pobudzają przepływ krwi i limfy w żyłach, a także tętnicach.

    Dzięki bańkom chińskim możliwe jest skuteczne oczyszczenie organizmu. Wszelkie toksyny zostają usunięte z organizmu, zarówno te, które dostają się do niego z przyjmowaną żywnością, jak i te, które powstają w procesie jej trawienia. Metabolizm zostaje uregulowany i przyspieszony, dzięki czemu niepotrzebne ciału składniki szybciej zostają z niego wydalone. Zostają także zniwelowane wszystkie złe skutki bytowania w organizmie bakterii i wirusów. Dzięki temu, iż bańki wykonane są z gumy, są bardzo elastyczne, co pozwala na przystawianie ich w wielu, nawet trudnodostępnych częściach ciała. Możliwe jest to także w przypadku mięśni i stawów.

    Z powodzeniem można je stosować w warunkach domowych, robiąc zabieg samemu sobie lub innej osobie. Bańki mają różną wielkość, a także dzięki ich elastyczności, można we własnym zakresie regulować poziom ich nacisku, a co za tym idzie poziom zasysanego ciśnienia. Można je stosować nie tylko w pozycji leżącej, czy siedzącej, ale także w ruchu, co pozwala na zabieranie je ze sobą do pracy, a także na spacer. Możliwe jest także zabieranie ich ze sobą na dłuższe wyjazdy, dzięki temu, iż wykonane są z gumy, materiału, który się nie tłucze, ani nie odkształca. Bańki takie będą służyły wiele lat, są niezwykle wydajne, a co za tym idzie, ekonomiczne. Utrzymywanie ich w czystości, również nie jest to skomplikowane, wystarczy umyć je wodą z mydłem

    Podczas stosowania masażu za pomocą baniek chińskich, stawia się je na skórze, w odpowiednich dla danego schorzenia punktach akupunkturowych. Powinno się je stawiać w punktach symetrycznie, po jednej i drugiej stronie ciała. W zestawach zawierają się cztery bańki, więc masaż musi odbywać się po kolei, w każdym punkcie. Bańkę trzeba złapać obiema rękami, palcami środkowym i wskazującym, trzymać za jej dolną krawędź. Kciukiem należy naciskać jej szczyt. Sposób ten pozwala na dokładne zgniecenie bańki, dzięki czemu wyciskane jest powietrze z jej wnętrza. Kolejnym ruchem należy lekko przycisnąć bańkę do konkretnego miejsca na skórze, cofając palce z jej krawędzi i delikatnie zwalniając uścisk za pomocą kciuków.

    Małe bańki powinny znaleźć swoje zastosowanie i być stawiane w najbardziej wrażliwych miejscach, a także w przypadku maleńkich dzieci. Duże bańki z powodzeniem mogą być wykorzystywane w przypadku powierzchni umięśnionych i stawów. Jeden zabieg powinien trwać nie mniej niż piętnaście minut i nie dłużej niż dwadzieścia. Można go stosować z przerwą dwudniową, ponieważ komórki ciała muszą mieć odpowiedni czas na regenerację. Częste, codzienne stosowanie, absolutnie nie da oczekiwanych rezultatów, a nawet może je pogorszyć. Całość kuracji, odnośnie konkretnego schorzenia, to dziesięć, regularnych zabiegów. W przypadku przewlekłych dolegliwości organizmu, powinno się stosować masaże z przerwami siedmiodniowymi. Skutki, jakie przynoszą zabiegi, są długotrwałe, warto poświecić czas.

    Śmiało można stwierdzić, iż nie ma na świecie kobiety, która by, chociaż raz w życiu, nie próbowała skutecznej walki z celulitem. Niestety, ale jest on zmorą kobiet i XX i XXI wieku. Walka z nim jest niezwykle trudna. Im ciało jest starsze, tym bardziej podatne na powstawanie pomarańczowej skórki. Celulit, to nagromadzony pod skórą tłuszcz, który jest niezwykle trudno usunąć. Jedynie regularne uprawianie sportu, od wczesnych lat młodzieńczych, może pozwolić na jego uniknięcie. Po wystąpieniu, tej okropnej wady, samym wzmożonym ruchem fizycznym, nie zawsze da się go usunąć. Zależy to od stopnia, który osiągnęło stadium celulitu. Pierwszy stopień jest najmniej widoczny, uwydatnia się dopiero po ściśnięciu skóry w danym miejscu. Najczęściej można go dostrzec przed okresem, kiedy to organizm zatrzymuje więcej wody w organizmie. Jest to stadium, w którym najszybciej można go wyeliminować, najlepiej za pomocą odpowiedniej diety, picia dużych ilości wody i ćwiczeń.

    W przypadku drugiego stopnia celulitu, skóra w dalszym ciągu jest jeszcze gładka, na pierwszy rzut oka. Kiedy się ją ściąga, pojawiają się bardzo widoczne grudki tłuszczu. Tkanka może być twarda i może wystąpić ból. Skuteczną walką mogą być masaże drenujące i regularne ćwiczenia. Trzeci stopień widoczny jest gołym okiem, nawet bez ściskania skóry, bez względu na to, czy dana osoba siedzi, czy stoi. Guzki są bardzo łatwo wyczuwalne i bolesne. W tym przypadku pomogą już tylko specjalistyczne zabiegi w gabinetach kosmetycznych. Najgorszy, czwarty stopień, to mocno pofałdowane ciało, bez względu na to, w jakiej pozycji się znajduje. Nawet przy najdelikatniejszym ucisku, może być odczuwalny bardzo silny ból. W tym przypadku, aby poprawić wygląd skóry, musi być zastosowana seria zabiegów, zarówno drenaż limfatyczny, jak i specjalistyczne masaże. Aby utrzymać efekt, muszą być one regularnie powtarzane.
    Rewelacyjnym odkryciem ostatnich czasów jest fakt, iż gumowe bańki chińskie, mają wspaniałe zastosowanie w walce z celulitem. Metoda ta została odkryta stosunkowo niedawno i od razu stała się niepisanym hitem wśród sposobów na walkę z nim. Masaże z wykorzystaniem gumowych baniek chińskich nie są specjalnie drogie, a ich efekty są rewelacyjne i można je uzyskać w krótkim czasie. Baza tej terapii oczywiście znajduje się w bardzo dawnych czasach i wiedzy wykorzystywanej w medycynie chińskiej. Niegdyś, w postaci baniek wykorzystywane były wydrążone rogi zwierząt, a także wykonywane były z materiałów ceramicznych lub bambusa. Stosowana była, jako swoista autoszczepionka, ponieważ dzięki niej, w ciele człowieka pobudzane są do produkcji i obiegu przeciwciała, które zwalczają bakterie i wirusy. Metoda była skuteczna na wiele schorzeń, także przewlekłych, właściwie skuteczna jest do dziś. Rewelacyjna jest także w walce z celulitem, w związku z czym, wiele gabinetów kosmetycznych, posiada masaż bańkami chińskimi w swojej ofercie.
    Dzięki zastosowaniu gumowych baniek w miejscach o widocznym wystąpieniu pomarańczowej skórki, możliwe jest zasysanie powietrza do wewnątrz, co automatycznie powoduje wytworzenie podciśnienia poprzez zassanie tkanek i skóry. Dzięki temu pękają naczynka krwionośne, co powoduje poprawę ujędrnienia skóry. Przyspieszeniu ulega proces przemiany materii, który powoduje szybsze spalanie wszelkiej tkanki tłuszczowej. Metoda masażu gumowymi bańkami chińskimi, jest zatem wykorzystywana, jako drenaż limfatyczny. Dzięki niemu możliwe jest dokładne rozbicie nagromadzonej tkanki tłuszczowej, co jest niezbędnym procesem w przypadku walki z pomarańczową skórą. Dopiero po takim zabiegu możliwe jest skuteczne ujędrnianie skóry, poprzez kolejne zabiegi, a nawet specjalistyczne kremy stosowane w warunkach domowych. Oprócz likwidacji celulitu, która jest niezwykle łatwo zauważalna, we wszystkich stadiach celulitu, masaż bańkami umożliwia także zmniejszenie obwodu ciała, w miejscu wykonywania zabiegu. Jeden masaż z reguły trwa około 15-20 minut. Powinny być robione nie rzadziej, niż co 3 dni.

    Babcie i prababcie doskonale wiedziały, co robią, wykorzystując terapię bańkami, które rewelacyjnie działały na wszelkie choroby i dolegliwości organizmu. Nie było pewne dlaczego bańki są tak skuteczne, ale stawianie ich działało na każdego, bezapelacyjnie. W dzisiejszych czasach trochę zapomniano o tej metodzie, wypierając ją coraz to skuteczniejszymi medykamentami, które jednak powodują różne skutki uboczne w naszych organizmach. Badania wciąż idą do przodu, wykrywane są coraz to nowsze receptury farmaceutyczne i leki. Na szczęście metoda stawiania baniek wróciła do łask i wciąż jest tak samo skuteczna, a nawet skuteczniejsza niż kiedyś. Być może właśnie dlatego została odrzucona przez naukowe środowisko lekarskie.
    Mało kto w dzisiejszych czasach przekazuje ją z pokolenia na pokolenie. Rzadko zdarza się, iż jest ona wykorzystywana przez młodsze pokolenia, które zaczerpnęły ją od własnych babć. Wszelkie gabinety kosmetyczne, które posiadają w swojej ofercie masaż bańkami chińskimi, umiejętności te czerpie z technicznych szkoleń i wykładów. Wiedza ta, jest oczywiście, równie skuteczna, jednakże nie pochodzi już z czyjegoś, cennego doświadczenia.

  • Masaż klasyczny

    Data: 2012.01.18 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Masaż klasyczny to jeden z najbardziej znanych i najczęściej wykonywanych masaży. Pod pojęciem masażu rozumiemy ściśle określone oddziaływanie bodźcami mechanicznymi na tkanki organizmu żywego. Masaż jako bodziec mechaniczny skierowany jest na: powłoki skórne, mięśnie, torebki i więzadła stawowe. Wywołuje w organizmie liczne zmiany i reakcje, o charakterze miejscowym i ogólnym.
    Pod pojęciem reakcji miejscowych rozumie się zmiany powstające bezpośrednio w masowanych tkankach, natomiast reakcje ogólne to zmiany wywołane drogą odruchową w układach krążenia, nerwowym, wewnątrzwydzielniczym i innych.
    Masaż wpływa dobroczynnie na cały organizm: skóra staje się bardziej dotleniona i ukrwiona, dzięki czemu poprawia się jej elastyczność i uzyskuje zdrowy wygląd. Masaż klasyczny pozwala na wyeliminowanie napięcia w okolicach kręgosłupa, mięśni pleców i karku oraz koryguje zmiany w układzie kostnym. Ponadto wpływa zbawiennie na psychikę i poprawia samopoczucie – osoba masowana wycisza się, relaksuje i odpręża.
    Podczas trwania masażu klasycznego wykorzystywane są różnego rodzaju techniki masowania:
    – Głaskanie
    - Rozcieranie
    - Wyciskanie
    - Ugniatanie
    - Oklepywanie
    - Wibracja
    - Wstrząsanie
    Czasami wyróżnia się jako odrębną technikę wałkowanie lub mobilizację stawów (ruchy bierno-czynne w stawach).
    Głaskanie to najpopularniejszy i najstarszy ruch dłoni, znany w zasadzie każdemu. Najczęściej zupełnie nie przywiązujemy do niego wagi, a jednak sposób i cel głaskania jest nie tylko ważny, ale i dobroczynny. Dlatego właśnie stało się ono główną i najbardziej rozpowszechnioną techniką wykonywania masażu. Techniką, którą rozpoczynamy i kończymy każdy masaż, a także ruchem poprzedzającym każdą kolejną technikę i przeplatającym się nieustannie z innymi chwytami.
    Głaskanie to ruch wykonywany dłońmi masażysty, w którym to dłoń ślizga się po ciele nie przesuwając jednocześnie masowanej tkanki. Głaskanie sprężyście odkształca naskórek i skórę właściwą.
    W sytuacjach krytycznego bólu osoby masowanej zdarza się, że podczas całego trwania masażu na tej wyłącznie technice poprzestajemy.
    Głaskanie może być powierzchowne lub głębokie.
    Głaskanie zawsze zaczynamy delikatnie i łagodnie, później przechodzimy do głaskania bardziej energicznego i kończymy jak na wstępie- łagodnie i delikatnie. Ręka masażysty powinna być rozluźniona i ciepła.
    Celem głaskania jest:
    1. Wyczucie i znalezienie przez masażystę miejsc chorobowo zmienionych – obrzmiałych, napiętych, skurczonych itp., rozprowadzenie po ciele oliwy, olejku, talku, żelu, maści, itp.
    2. Przyzwyczajenie pacjenta do dotyku dłoni masażysty – uspokojenie, odprężenie
    3. Kojenie bólu – delikatne głaskanie łagodzi ból
    4. Poprawa stanu skóry – po głaskaniu skóra staje się gładka i elastyczna, „świeższa”
    5. Poprawa funkcji naczyń skórnych , stymulacja procesów wymiany w skórze i podskórnej tkance łącznej.
    6. Wzmożenie przemiany materii w tkankach skórnych i szybsze odprowadzenie obrzęków i krwiaków.
    7. Zwiększenie tonusu (napięcia) skórnego i tkanki podskórnej .
    8. Mechaniczne usunięcie zrogowaciałego naskórka, w celu ułatwienia i polepszenia wydzielniczej pracy gruczołów potowych i łojowych.
    9. Obniżenie pobudliwości zakończeń nerwów czuciowych skóry – działanie uspokajające na OUN, czyli obniża pobudliwość emocjonalną, rozluźnienie mięśni.

    Rozcieranie to technika polegająca na wykonywaniu rękoma ruchów kolisto-posuwistych wraz z tkanką masowaną. Istotą rozcierania jest to, aby tkanka masowana przesuwała się za ręką masażysty. Rozcieranie powoduje utworzenie się fałdu skórnego, w którym następuje rozciąganie i rozcieranie tkanek.

    Rozcieranie jest najważniejszą i podstawową techniką masażu w procesie leczenia. To technika sprężyście odkształcająca struktury zbudowane z tkanki łącznej. Rozcieranie wykonuje się najczęściej w masażu na okolicę: stawów, torebek stawowych, aparatu więzadłowego, ścięgien, powięzi, rozcięgien mięśni, tkanek mięśniowo-ścięgnistych.
    Rozcieranie wykonujemy w tempie 60 – 100 ruchów na minutę. Powinno być ono poprzedzone i zakończone głaskaniem.
    Cele rozcierania:
    - obniżenie pobudliwości nerwów (działanie przeciwbólowe),
    - zapobiega otarciom i odleżynom, stosowane przy hartowaniu tkanek (po amputacjach),

    - ułatwienie wchłaniania się krwiaków, obrzęków, wysięków pozapalnych,

    - uaktywnienie miejscowego przepływu krwi i limfy (masaż odprowadzający), daje lepsze przekrwienie stawów,
    - uelastycznienie przykurczonych mięśni i powstałych blizn oraz uelastycznienie torebek stawowych, więzadeł i przyczepów mięśniowych,
    - likwidacja zgrubień, stwardnień, różnego pochodzenia mięśniowych; w torebkach stawowych,

    - likwidacja blizn, bliznowców, zrostów po zabiegach operacyjnych.
    Ugniatanie to technika masażu klasycznego polegająca na wykonywaniu następujących ruchów: przyłożenia, unoszenia, uciskania i wyciskania tkanki masowanej. Ugniatanie wykonujemy w tempie 40 – 50 ruchów na minutę. Wymaga ono użycia większej siły w stosunku do pozostałych technik.

    Ugniatanie to technika odkształcająca sprężyście tkankę mięśniową. W czasie ugniatania ręka nie ślizga się po skórze, lecz wyraźnie i zdecydowanie chwyta za masowany mięsień czy grupę mięśni, starając się odciągnąć go od części kostnej.
    Ugniatanie oddziałuje silnie na układ autonomiczny. Składa się z przyłożenia, ucisku, wyważenia, powrotu i uniesienia opuszek palców masażysty. Ugniatanie w masażu klasycznym stanowi ok. 40 proc, całego zabiegu i ok. 60 proc. masażu sportowego.
    Cele ugniatania:
    - intensywne pobudzenie mięśni,
    - duże przekrwienie masowanego obszaru, a co się z tym łączy – zwiększenie szybkości przepływu krwi, także limfy i ułatwienie wymiany tkankowej w mięśniach (lepsze odżywienie i szybsze odprowadzenie produktów przemiany materii),

    - uregulowanie, czyli sprowadzenie do fizjologicznego napięcia mięśniowego poprzez oddziaływanie na receptory czucia głębokiego,
    - przyspieszenie ogólnej regeneracji mięśni po intensywnym wysiłku fizycznym,
    - zwiększenie elastyczności tkanki mięśniowej oraz ścięgien,
    - pobudzenie poprzez receptory czucia głębokiego ośrodkowego układu nerwowego,
    - pobudzenie włókien mięśniowych do skurczu, które powodują szybszy ruch płynów międzytkankowych,
    - zmniejszenie napięcia blizn,
    - stymulacja procesów wymiany tlenu i dwutlenku węgla w mięśniach.

    Wyciskanie to technika podobna do głaskania głębokiego. Polega na wykonywaniu ruchu o jednakowym nasileniu po całym masowanym odcinku wraz z tkanką skórną. Ta technika wykorzystywana jest przede wszystkim w masażu sportowym, w masażu leczniczym stosuje się ją w tzw. drenażu limfy.
    Wyciskanie wykonuje się ruchami jednostajnymi lub pulsacyjnymi. Możemy je wykonywać kciukiem lub całą dłonią obejmującym chwytem oraz wszystkimi palcami. Często stosuje się ruch wspomagany oraz ruchy naprzemienne. Wszystkie ruchy mają charakter prostolinijny, czyli wykonuje się je wzdłuż włókien mięśniowych. Wyciskanie działa na skórę i tkanki głębiej położone.
    Cele wyciskania:
    - przepychanie krwi w naczyniach żylnych i chłonnych w kierunku serca,

    - opróżnianie naczyń krwionośnych i chłonnych zwiększające szybkość przepływu krwi i limfy,
    - szybsze odprowadzenie produktów przemiany materii,
    - ułatwienie dopływu tkanek krwi utlenionej,
    - działanie pobudzające na OUN (ośrodkowy układ nerwowy),
    - pobudzenie receptorów nerwowych znajdujących się w tkance podskórnej, a także w obwodowych warstwach mięśni i ścięgien.
    Oklepywanie to seria energicznych, bardzo szybkich uderzeń następujących jedno po drugim w tkankę masowaną. Istotą oklepywania jest to, aby w czasie uderzania kontakt ręki masażysty był jak najkrótszy, a siła uderzenia na całej powierzchni ręki biorącej udział w masażu była rozłożona równomiernie. Uderzenie powinno być sprężyste, krótkie, wykonane tak, aby nie wywoływało bólu i powstawania siniaków, krwiaków i pękania naczyń.
    Oklepywanie należy do tzw. techniki twardej, dlatego nie należy jej stosować u osób starszych, u dzieci, po ciężkich zabiegach operacyjnych. Przeciwwskazane jest również przy:
    - silnym bólu,
    - wzmożonym napięciu mięśniowym,
    - kruchości ścian naczyń krwionośnych,
    - żylakach,
    - po wzmożonym wysiłku fizycznym,
    - w spastyczności (w przebiegu porażeń spastycznych),
    - dyskopatiach,
    - osteoporozie,
    - w przykurczach mięśniowych,
    - w skoliozach po stronie przykurczonych mięśni.
    Cele oklepywania:
    - bardzo silne przekrwienie masowanej powierzchni, a tym samym poprawa odżywienia tkanek,
    - pobudzenie mięśni gładkich i poprzecznie prążkowanych do skurczu,
    - zmniejszenie tkanki tłuszczowej przez przyspieszenie przemiany materii,
    - podwyższenie temperatury tkanek,
    - w chorobach układu oddechowego oklepywanie wykorzystuje się w celu oderwania wydzieliny zalegającej w płucach,
    Wibracja to technika polegająca na przekazywaniu za pomocą ręki masażysty lub aparatu wibracyjnego drgań mechanicznych o małej amplitudzie i znacznej częstotliwości tkankom masowanym. Wibracja ręczna jest trudna i męcząca, ale daje lepsze możliwości wyczucia, głębokości przekazywanych drgań. Ruchy w czasie wibracji wykonujemy w kierunku góra-dół, a nie na boki, częstotliwość drgań to 20 – 40 drgań na sekundę.
    Wibrację stosujemy:
    - w chorobach układu oddechowego,
    - w leczeniu sztywności karku,
    - we wzmożonym napięciu mięśni,
    - w chorobie zwyrodnieniowej.
    Wstrząsanie to technika masażu klasycznego polegająca na przekazywaniu tkankom za pomocą rąk drgań mechanicznych o znacznej amplitudzie i niedużej częstotliwości.

    Technika ta stosowana jest na zakończenie masażu i możemy ją stosować między techniką ugniatania a głaskaniem. Wstrząsanie ma następujący wpływ na tkanki:

    - powierzchowny – poprzez działanie pośrednie – wstrząsanie całą kończyną (wykonujemy je po uprzednim wymasowaniu całej kończyny),
    - głęboki – poprzez działanie bezpośrednie – wstrząsanie dłonią masażysty.
    Cele wstrząsania:
    - obniżenie napięcia mięśniowego i rozluźnienie aparatu więzadłowo-torebkowego np. po wysiłku fizycznym,
    - ułatwienie wydzielania płynu zalegającego, np. płynu wysiękowego w płucach w chorobach układu oddechowego (wstrząsanie klatką piersiową),
    - usprawnianie krążenia obwodowego, aktywacja przepływu krwi, a szczególnie limfy,

    - lepsze rozprowadzenie chłonki w przestrzeniach międzykomórkowych tkanek powierzchownych i głębokich.

  • Masaż shiatsu

    Data: 2011.12.29 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Masaż shiatsu pochodzi z Japonii. Pierwszym mistrzem i twórcą tego masażu był Tokujiro Namikoshi, który na wyspie Hokkaido założył Instytut Terapii Shiatsu. Japońskie słowo „shiatsu” oznacza „uścisk palca”. Masaż shiatsu wpływa korzystnie na rozwój sprawności fizycznej, dzięki czemu poprawia się również ukrwienie organizmu. Łagodzi bóle i zmęczenie, wpływa kojąco na nerwy.
    Masaż ten jest uznawany za jeden z najprzyjemniejszych masaży Wschodu. Shiatsu wykorzystuje również istotę meridianów i punktów chińskich, działając na nasz organizm poprzez uciskanie dużych powierzchni ciała. Terapia wymaga wykorzystania wyłącznie dłoni i palców.

    Zabieg wykonywany jest na macie przez luźne, bawełniane ubranie. Podobnie jak inne wschodnie masaże, celem shiatsu jest poprawa przepływu wewnętrznej energii i przywrócenie harmonii duszy i ciała. Masaż polega na łagodnym rozciągnięciu mięśni. Wykonywany jest powolnymi i rytmicznymi uściskami punktów energetycznych na całym ciele. Masaż shiatsu reguluje wewnętrzne procesy organizmu, a także poprawia działanie układu odpornościowego, krwionośnego oraz oddechowego.

    U podstaw terapii shiatsu leży przekonanie, że każdy przypadek jest indywidualny. Dostosowując terapię do wyjątkowych i indywidualnych cech organizmu pacjenta, masaż pobudza samouzdrawiające zdolności naszego ciała. Nie wywołuje skutków ubocznych w postaci bólów mięśniowych. Ponieważ punkty oddziaływania, siła i czas trwania ucisku dostosowane są do indywidualnych potrzeb pacjenta, nie istnieje granica wieku dla stosowania tej terapii. Shiatsu można stosować u wszystkich, począwszy od małych dzieci, gdzie terapia pomaga wzmocnić ciało, po osoby starsze w celu zapobiegania tzw. chorobom wieku dojrzałego i opóźnia proces starzenia się organizmu. Jedną z przyczyn skuteczności tego rodzaju masażu jest jego holistyczne oddziaływanie na cały organizm, a dodatni wpływ jest ukierunkowany na pobudzenie sił obronnych organizmu.

    Choroby, które można leczyć metodą shiatsu to bóle głowy, migrena, bezsenność, nerwica, zapalenie zatok, tiki nerwowe, bóle zębów, łuszczyca,
    choroby serca, niedokrwienie mózgu, zawroty głowy, dolegliwości związane
    z klimakterium, zaburzenia żołądkowe i jelitowe, choroby trzustki, dolegliwości wątrobowe, dolegliwości nerkowe, cukrzyca, postrzał, rwa kulszowa, choroby kręgosłupa,
    choroby pęcherza moczowego, nieregularne menstruacje, impotencja, oziębłość,
    zmęczenie nóg, obrzęki nóg.

    Przeciwwskazaniem do masażu shiatsu są choroby zakaźne, hemofilia, białaczka, wrzody żołądka, dwunastnicy, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie trzustki, marskość wątroby, nowotwory, złamania kości i wylewy,
    ciąża i menstruacja u kobiet, a także choroby psychiczne.

    Oczywiście najlepszym rozwiązaniem jest poddanie się zabiegom masażu shiastu u wyspecjalizowanych masażystów. Jednakże obecnie na rynku istnieje szeroka oferta mat masujących, poduszek masujących oraz masażerów do stóp, wykorzystująca ucisk „kciukowy” zwany masażem shiatsu.

  • Dobroczynny wpływ masażu

    Data: 2011.12.08 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Masaż to jedna z najstarszych dziedzin sztuki lekarskiej. Pierwsze wzmianki pochodzą już z papirusów egipskich, zaś dokładny opis masażu znajduje się
    w chińskiej księdze Kung-Fu (3000 r. p.n.e.). W Chinach i Indiach był częścią składową rytuałów religijnych. W czasach medycyny sakralnej kapłani propagowali stosowanie masażu w czasie spełniania obrzędów, będących częścią kultu religijnego i mających równocześnie znaczenie lecznicze. W starożytnej Grecji masaż miał wyjątkowe znaczenie dla sportowców, którzy brali udział w igrzyskach olimpijskich. Ciała zawodników nacierane i natłuszczane były oliwą. Były to pierwsze w świecie zabiegi, z których wiele lat później rozwinął się masaż klasyczny. Także w starożytnym Rzymie masaż odgrywał dość istotną rolę. Juliusza Cezara, cierpiącego na rwę kulszową, leczono masażem, polegającym na głaskaniu, ugniataniu i szczypaniu. Masaż w pełnym tego słowa rozumieniu rozwinął się dopiero we Francji w XVI wieku za sprawą wybitnego lekarza chirurga Ambrożego Pare. Zauważył on, że głaskanie obolałych po operacji obszarów ciała przynosi nie tylko ulgę w cierpieniu, ale także indukuje zmiany w skórze, a rozcieranie wpływa korzystnie na mięśnie. Jednak największy rozwój tej naturalnej metody leczniczej datuje się na koniec XIX wieku. Wtedy to szwedzcy lekarze opracowali tzw. gimnastykę szwedzką, której częścią składową był masaż.
    Znanych jest wiele odmian masażu, m.in.: punktowy, shiatsu, tajski, indonezyjski, ajurwedyjski, drenaż limfatyczny, masaż izomeryczny, shantala, wibracyjny, synkardialny, jednak największą popularnością cieszy się tzw. masaż klasyczny. Polega on na stosowaniu zespołu ruchów – głaskania, rozcierania, ugniatania, oklepywania, wibracji – wywierających ucisk na tkanki. Ruchy te wykonywane są w określonym tempie, rytmicznie, zgodnie z przebiegiem naczyń krwionośnych i limfatycznych.
    Siłę masażu dostosowuje się indywidualnie do pacjenta, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wiek, płeć, budowa ciała czy stan zdrowia.
    Każdy z zastosowanych podczas masażu ruchów spełnia inną funkcję. Głaskanie rozpoczyna, przeplata i kończy każdy masaż, mechanicznie usuwa złuszczony naskórek, ułatwia krążenie krwi i limfy, dzięki czemu znikają obrzęki, zastoje, wchłaniają się krwiaki. Przyspieszony zostaje przepływ krwi tętniczej, przez co następuje lepsze dotlenienie i odżywienie masowanego odcinka.
    Rozcieranie jest ruchem intensywniejszym, powodującym rozdrobnienie cząstek przemiany materii i ich wchłonięcie, co jest możliwe dzięki wytworzonemu ciepłu. Ruch ten również zmiękcza blizny i zrosty.
    Ugniatanie powoduje poprawę wytrzymałości i sprężystości mięśni oraz lepsze ich odżywienie. Ponadto dzięki temu ruchowi zbędne produkty przemiany materii przesuwane są w kierunku do serca, a naczynia zostają wypełnione świeżą krwią i limfą.
    Oklepywanie jest ruchem intensywnym, wywołującym duże przekrwienie i pobudzającym mięśnie do skurczu.
    Wibracja usuwa zmęczenie, uelastycznia mięśnie i podnosi ciśnienie.
    Oddziaływanie masażu obejmuje praktycznie cały organizm. Skóra staje się różowa i ciepła, dzięki lepszemu ukrwieniu i odżywieniu. Naskórek zostaje odmłodzony poprzez przyspieszenie procesu rogowacenia. Powoduje to odsłonięcie porów skórnych i w konsekwencji lepsze dotlenienie. Substancje odżywcze zawarte w kosmetykach szybciej się wchłaniają, skóra staje się bardziej elastyczna. Przyspieszony zostaje proces gojenia.
    Mięśnie zyskują sprężystość i większą sprawność. Spoistość kości zostaje zwiększona, stawy odzyskują ruchomość, więzadła okołostawowe zostają wzmocnione. Dzięki przyspieszeniu krążenia krwi i limfy usprawniona zostaje praca prawej połowy serca, co jednocześnie odciąża lewą połowę. Pobudzona zostaje czynność gruczołów. Przyspieszenie krążenia wpływa również na szybszą wymianę gazową w płucach. Stymulowane zostaje przewodnictwo nerwowe.
    Znaczenie masażu powinno być doceniane nie tylko przez sportowców i rekonwalescentów, ale przez każdego z nas. Poprzez masaż bezpośrednio wpłynąć można pozytywnie na stan fizyczny i pośrednio na stan emocjonalny, powodując odprężenie, uspokojenie, rozluźnienie i zmniejszając napięcie psychiczne. Masaż reguluje również napięcie mięśniowe, zwiększa ogólną odporność organizmu na wpływ niesprzyjających czynników środowiska zewnętrznego, normuje pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego, podnosi gotowość do podejmowania wysiłków fizycznych. Dodatkowo podczas zabiegu wykorzystuje się muzykę i zapachy, by pogłębić stan relaksu. W ten sposób „wyciszony” zostaje układ nerwowy, co odbudowuje harmonię między ciałem a duchem.

  • Zasady zdrowego odżywiania

    Data: 2011.11.25 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Odżywianie ma podstawowe znaczenie życiowe dla każdego organizmu. Warunkuje również utrzymanie dobrego zdrowia. Zbyt ubogie pożywienie lub jego złe wchłanianie czy trawienie powoduje niedożywienie i niedowagę. Natomiast zbyt częste odżywianie, bądź spożywanie nieodpowiednich pokarmów powodować może nadwagę bądź otyłość. Właściwe (zdrowe) odżywianie wymaga więc spożywania odpowiednich ilości dobrze przygotowanego pokarmu.
    PODSTAWOWE ZASADY ZDROWEGO ODŻYWIANIA:
    1. Spożywaj 4-5 posiłków dziennie, bez dojadania pomiędzy tymi posiłkami
    Ważne są stałe pory przyjmowania posiłków, rozłożone równomiernie w ciągu dnia. Porcje powinny być niezbyt duże, powinny zaspokoić głód, ale nie powodować wrażenia przejedzenia. Rezultatem jest wyregulowanie metabolizmu, lepsza praca układu trawiennego.

    2. Pij płyny przed posiłkiem albo 2 godziny po posiłku
    Picie podczas posiłków powoduje rozcieńczenie soków żołądkowych, rozleniwia nasz układ trawienny i powoduje zaburzenie procesów trawiennych

    3. Dokładnie gryź i przeżuwaj spożywany pokarm.
    W jamie ustnej odbywa się pierwszy etap trawienia. Dokładne wymieszanie pożywienia ze śliną ułatwia i usprawnia proces trawienia.

    4. Spożywaj produkty z niskim indeksem glikemicznym i niskim ładunkiem glikemicznym

    5. Unikaj nadmiernej ilości cholesterolu.

    6. Spożywaj produkty nieprzetworzone zawierające naturalne witaminy, sole mineralne, błonnik, Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe. Surowe owoce i warzywa są najlepszym źródłem witamin, soli mineralnych i błonnika. Godne polecenia są również mrożonki owocowe i warzywne oraz warzywa kiszone. Powyższe pokarmy powinny być składnikiem każdego naszego posiłku. Doskonałym źródłem Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych są oleje tłoczone na zimno, nasiona lnu, rzepaku, słonecznika, dyni orzechy oraz ryby morskie. Tych produktów również nie może zabraknąć w naszej diecie.

    7. Ograniczaj spożywanie żywności z dodatkami sztucznych barwników, konserwantów i innych syntetycznych dodatków. Obecnie żywność na ogół „wzbogacana” jest różnego rodzaju dodatkami, które nie zawsze mają pozytywny wpływ na nasz organizm. Wiele z nich została wycofana z użytku, wiele uznano za potencjalnie niebezpieczne czy też za podejrzane np. o działanie rakotwórcze czy alergenne. Chemiczne dodatki do żywności mogą poprawić jej wygląd, smak, zmienić kolor, konsystencję, zapach, przedłużyć trwałość, czyli oszukiwać nasze zmysły: smak, węch i wzrok. Do najbardziej „podejrzanych” zaliczają się: E 127 Erytrozyna, E 131 Błękit patentowy, E 142 Zieleń S, E 211 Benzoesan sodu, E 221 Siarczyn sodu, E 250 – E 252 Azotyny i azotany sodu i potasu, E 310 Galusan propylu, E 320 Butylohydroksyanizol (BHE), E 321 Butylohydroksytoluen (BHT), E 338 Kwas fosforowy, E 621 Glutaminian sodu, E 951 Aspartam, E954 Sacharyna. Warto więc czytać skład kupowanych produktów.

    8. Spożywaj ostatni posiłek najpóźniej na 2 godziny przed nocnym spoczynkiem.

    9. Unikaj nowalijek.

    10. Spożywaj minimum 1,5 litra wody dziennie.

    11. Staraj się ograniczać ilość spożywanej kawy i zwykłej herbaty. Kawa i herbata są korzystne dla zdrowia tylko wtedy, gdy są spożywane w niewielkich ilościach (mówi się o 2 szklankach dziennie). Mają wówczas pozytywny wpływ na układ krążenia i mózg. Godna polecenia jest zielona herbata, która oczyszcza krew, wzmacnia zęby, posiada właściwości bakteriobójcze, działa przeciwko kamieniom w nerkach i pęcherzu moczowym, obniża ciśnienie krwi, obniża poziom złego cholesterolu. Czarne herbaty są mniej polecane.

    12. Staraj się ograniczać ilość spożywanej białej mąki.
    Biała mąka jest produktem rafinowanym i w związku z tym jest pozbawiona witamin i soli mineralnych. W skład ziarna zbóż wchodzi skrobia i otoczka, która jest usuwana w przypadku białej mąki. Witaminy i sole mineralne znajdujące się w otoczce umożliwiają rozkład i przyswojenie przez nas skrobi. Zaleca się spożywanie produktów otrzymywanych z mąki nieoczyszczonej, czyli z mąki razowej, graham bądź też z mąki grubo mielonej.

    13. Staraj się ograniczać ilość spożywanego cukru i aspartamu.
    Cukier podobnie jak mąka jest produktem rafinowanym otrzymywanym w naszym kraju z buraków. W przeciwieństwie do buraków cukier jest kompletnie pozbawiony substancji biologicznie czynnych – witamin, soli mineralnych, hormonów roślinnych. Cukier otrzymywany z buraków jest dokładnie oczyszczany, filtrowany i krystalizowany. Często stosowanym w produkcji cukru zabiegiem jest wybielanie przy pomocy chlorku wapnia, a więc trucizny.

    14. Staraj się ograniczać ilość spożywanego homogenizowanego i pasteryzowanego mleka krowiego.
    Mleko krowie jak wskazuje sama nazwa jest pokarmem dla młodych krów – cielaków, (potrzebnym min. do wzrostu kopyt i rogów), a nie dla ludzi. Mleko krowie jest mlekiem typu kazeinowego. Aby trawić kazeinę jest nam potrzebny enzym podpuszczka, którego organizm dorosłego człowieka nie produkuje, w związku z tym mleko jest produktem ciężkostrawnym.

    15. Staraj się ograniczać ilość spożywanej soli i glutaminianu sodu.
    Ograniczenie spożycia soli (chlorku sodu) i glutaminianu sodu zmniejsza zagrożenie nadciśnieniem tętniczym. Ograniczać spożycie soli powinni w szczególności ludzie z nadciśnieniem oraz osoby z rodzin, w których występuje nadciśnienie. Poza tym sód sprzyja otyłości, powoduje niektóre choroby serca, nerek, skóry, powoduje zatrzymywanie wody w organizmie, co obciąża układ krążenia. Glutaminian sodu jest substancją dodawaną do żywności jako tzw. wzmacniacz smaku i zapachu. Substancja ta jest silnie alergizująca, ponadto może być przyczyną bólów głowy, napadów duszności, zaczerwienienia twarzy.

  • Akupresura stóp

    Data: 2011.11.08 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Akupresura zwana inaczej bezigłową akupunkturą jest bezinwazyjną metodą leczenia wielu dolegliwości i chorób, stosowaną od 5000 lat. Popularność akupresury stale wzrasta na całym świecie ze względu na jej łatwość wykonania, praktycznie w każdych warunkach, brak skutków ubocznych (pod warunkiem prawidłowego jej wykonywania).

    Akupresura nie wymaga stosowania specjalnego sprzętu, można wykonywać ją w mieszkaniu, w pracy, w lesie czy w ogrodzie. Najlepiej wykonywać ją bezpośrednio na ciele. Akupresura to rodzaj masażu polegający na uciskaniu i masowaniu tzw. punktów biologicznie aktywnych, które odznaczają się szczególnymi właściwościami. Te miejsca na skórze różnią się od pozostałych właściwościami cieplnymi, biochemicznymi i elektrycznymi. Cechą charakterystyczną niektórych punktów jest ich bolesność (czasami bardzo duża) przy ucisku, która zanika po zlikwidowaniu choroby.

    Cytat z: Akupresura w praktyce

    Szczególne znaczenie wydaje się mieć akupresura stóp, jako że możemy ją wykonywać zupełnie samodzielnie, bez pomocy innych osób. To właśnie na stopie znajduje się najwięcej punktów refleksyjnych, odpowiadających za dobry stan naszych organów. Pomiędzy stopą a organami wewnętrznymi istnieją liczne powiązania za pomocą nie do końca odkrytych połączeń. Tę wiedzę wykorzystuje akupresura. Dzięki zabiegowi możemy złagodzić ból, leczyć schorzenia. Akupresura znalazła zastosowanie w leczeniu zaburzeń krążenia, niewydolności organów czy zaburzeń psychicznych.

    Masaże refleksyjne można stosować niezależnie od wieku, począwszy od niemowlęcia, a skończywszy na osobach starszych. Masaż ma tylko wtedy sens, gdy skóra na stopach jest miękka. Do akupresury można stosować metody ręczne i mechaniczne. Masaż można wykonywać różnymi technikami: pukając opuszkami palców, uciskając palcami, masując paznokciami lub przy użyciu specjalnej drewnianej pałki. Zaczyna się z reguły od stóp. Stopy należy natłuścić. Należy pamiętać o zachowaniu pewnej kolejności, by np. nie zanieczyścić toksynami innych organów.

    Na początek masuje się punkt refleksyjny nerek, następnie przewodu moczowego oraz pęcherza. Kolejnym masowanymi miejscem powinien być masaż receptorów głowy, żołądka, jelit, wątroby, trzustki. Na końcu masujemy narządy limfatyczne odpowiedzialne za produkowanie przeciwciał. Każdy z punktów należy uciskać ok. 2-5 minut.

    Jeżeli nie mamy ochoty wykonywać masażu stóp ręcznie, możemy skorzystać z licznych urządzeń ułatwiających nam wykonanie akupresury w warunkach domowych. Są to wszelkiego rodzaju maty do masażu stóp, urządzenie do akupresury z podczerwienią, urządzenia do wodno-wibrującego masażu. Ich regularne stosowanie na pewno pozytywnie wpłynie na nasze zdrowie i samopoczucie.

    Pamiętajmy o dobroczynnym wpływie chodzenia boso, które jest formą naturalnej akupresury stóp. Często obserwuje się zimne stopy u niektórych osób. To wpływ ucisku obuwia na naczynia krwionośne stopy. Stopa jest uciśnięta, skóra nie może oddychać. Strefy refleksyjne natomiast ulegają zakłóceniu w niewygodnym i ciasnym obuwiu. Jeżeli tylko możemy, powinniśmy chodzić boso!

  • OCZYSZCZANIE ORGANIZMU Z TOKSYN

    Data: 2011.10.25 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Obecnie żyjemy w bardzo zanieczyszczonym środowisku.  Środki chemiczne dodawane do żywności, metody jej konserwowania, antybiotyki (chów zwierząt) i procesy oczyszczania zamieniają pożywienie w źródło zagrożenia. Każdego dnia nasz organizm narażony jest na kontakt z wieloma toksynami, pochodzącymi zarówno z tego co jemy, jak i czym oddychamy. Powszechnie nadużywamy leków, co bardzo niekorzystnie wpływa na florę jelit, bardzo obciąża wątrobę, burzy wewnętrzną równowagę naszego organizmu. Prowadzi to do zaburzeń naszych zdolności do samooczyszczania, do upośledzenia prawidłowego funkcjonowania organizmu.

    Coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę z tego jakie zagrożenia dla naszego organizmu i naszego zdrowia niesie ze sobą rozwój cywilizacji i być może z tego właśnie wynika wzrost zainteresowania koniecznością odtruwania, czyli detoksykacji (przekształcanie toksycznych związków chemicznych w mniej groźne, które nasz organizm potrafi wydalić) i wydalania zanieczyszczeń z organizmu. Najważniejszym narządem w procesie detoksykacji jest wątroba. Kłopoty z wątrobą powstają głównie wskutek:

    - nadużywania alkoholu,

    - błędów żywieniowych,

    - przyjmowania wraz z pożywieniem występujących w żywności metali ciężkich, zanieczyszczeń, pestycydów, zanieczyszczeń chemicznych,

    - przyjmowania zbyt dużej ilości leków, zwłaszcza antybiotyków,

    - ogromnego stresu, z którym borykamy się na codzień;

    - powszechnie występujących zakażeń wirusowych.

    Dbanie o oczyszczanie organizmu to z jednej strony dbałość o podstawowy narząd, zapewniający sprawny przebieg procesów detoksykacji organizmu (wspomaganie procesu detoksykacji), ale także dbałość o kanały, którymi nasz organizm wydala szkodliwe substancje czyli o: jelita, drogi moczowe, skórę i płuca (przyspieszamy wydalanie unieszkodliwionych już toksyn).

    Regenerację komórek wątroby możemy wspomóc stosując kurację sylimaryną (zawiera ją min preparat Sylimarol), możemy też pić codziennie szklankę soku z czarnej rzepy, a także nagrzewać wątrobę (ok. 20 min termoforem przed snem). Wszystkie te terapie można łączyć. Korzystne może też być stosowanie homeopatycznych leków poprawiających krążenie wątrobowe.

    Przywracanie właściwej mikroflory jelit polega przede wszystkim na dbałości o właściwe żywienie, unikanie produktów szkodliwych i obciążających jelita, stosowanie probiotyków, stosowania ziół (mówi się, że każda zioło terapia ma działanie odtruwające, gdyż działa moczopędnie, napotnie i reguluje wypróżnienia). Szczególnie polecane zioła to: łopian większy, fiołek trójbarwny, wiązówka błotna, tamaryndowiec, karczoch, morszczyn pęcherzykowaty. Nie zapominajmy też o przyjmowaniu codziennie dużej ilości płynów „nawadniających” organizm (pamiętajmy, że kawa, mocna herbata, napoje gazowane nie są wskazane w naszej diecie).

    Pocenie się jest bardzo korzystne dla organizmu, gdyż z potem usuwamy mnóstwo substancji toksycznych. Stąd tak ogromne znaczenie ma ruch, wysiłek fizyczny, regularnie uprawiany sport (najlepiej co drugi dzień po około godzinę). Polecana jest również sauna, powodująca wzmożone pocenie się, a dla tych osób które z sauny korzystać nie mogą – kabiny infrared na podczerwień.

    Należy też zwrócić uwagę na kąpiele, podczas których substancje rozpuszczone w wodzie mogą łatwiej wnikać w skórę. Dlatego bardzo ważny jest właściwy dobór dodatków kąpielowych oraz unikanie płynów zawierających sztuczne aromaty, barwniki i substancje chemiczne. Polecane jest dodawanie do kąpieli słomy owsianej, soli kuchennej w połączeniu z sodą oczyszczoną oraz skrzypu polnego (najlepiej co drugi dzień, na zmianę).

    W ostatnim czasie coraz lepszą opinią (potwierdzoną przez lekarzy) cieszy się urządzenie „Body Detox”, którego stosowanie ma bardzo dobry wpływ na nasz organizm, gdyż:
    1. Daje nam duży zastrzyk energii
    2. Redukuje/ pomaga pozbyć się toksyn oraz  metali ciężkich.
    3.Poprawia pracę nerek i wątroby, usprawnia krążenie,
    4. Przyśpiesza przemianę materii.
    5. Pomaga też w walce z cellulitem i nadmiarem tkanki tłuszczowej.
    6. Oczyszczenie organizmu powoduje też wzrost odporności.

    Skuteczną metodą wspomagającą oczyszczanie organizmu wydają się też być plastry detox, bazujące na filozofii wywodzącej się  z medycyny chińskiej. Oczyszczanie organizmu ma na celu przywrócenie prawidłowego i zbalansowanego funkcjonowania organizmu i poszczególnych narządów, wzmocnienie odporności na choroby zakaźne, przywrócenie prawidłowego krążenia krwi . Działanie plastrów Detox opiera się na refleksologii i akupresurze. Plastry zawierają na ogół następujące składniki: ocet bambusowy, turmalin, ocet drzewny, liść loquat, dokudami, chitosan, witaminę C.

    Nasze zdrowie i samopoczucie w dużym stopniu zależą od nas samych, od tego jak dbamy o nasze ciało i ducha.

    Pamiętajmy na co dzień o zasadach zdrowego żywienia i właściwego stylu życia!

    Wprowadzajmy je sukcesywnie!

    Zmieniajmy nasze  przyzwyczajenia!

  • Dieta Dr Budwig na codzień

    Data: 2011.10.12 | Kategoria: Informacje ogólne | Odpowiedzi: 0

    Już w poprzednim stuleciu odkryto jak ważnym elementem prawidłowego funkcjonowania człowieka są Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe ( w skrócie NNKT), których niestety nasz organizm sam nie potrafi wytwarzać. Wyróżniamy tu kwasy omega-3 i omega-6. Szczególne znaczenie dla naszego organizmu mają kwasy omega-3. Niedobór kwasów omega-3 w diecie sprzyja wielu chorobom (min. nowotworom, stanom zapalnym, atopiom, alergiom, ADHD i nadpobudliwością u dzieci). Niezbędne dla nas kwasy obecne są w olejach roślinnych i rybich, jednak zdecydowanie największą ich ilość możemy sobie dostarczyć dzięki regularnemu spożywaniu oleju lnianego, zwłaszcza OLEJU LNIANEGO BUDWIGOWEGO NIEOCZYSZCZONEGO, który zawiera ponad 50% kwasów omega-3 (inne oleje lniane zawierają około 2% kwasu omega-3).

    Pionierką badań nad kwasami omega-3 i olejem lnianym była dr Johanna Budwig (1909 – 2003), niemiecka naukowiec,  siedmiokrotnie nominowana do Nagrody Nobla. Opracowała dietę nazywaną dzisiaj jej nazwiskiem, mającą na celu dostarczyć organizmowi zwiększoną ilość kwasów omega-3 (OLEJ LNIANY) i antyoksydantów. Dr Budwig założyła własną klinikę, w której stosowała opracowaną przez siebie dieto-terapię u pacjentów z chorobami nowotworowymi, stwardnieniem rozsianym, przewlekłymi stanami zapalnymi. Nie chcemy tutaj szczegółowo charakteryzować tej diety leczniczej, chcemy zwrócić jedynie uwagę na bardzo dla nas cenny produkt odżywczy, jakim jest olej lniany, który spożywany codziennie w niewielkich ilościach bardzo wzbogaci naszą dietę w niezbędne dla naszego organizmu składniki. Planując nasz codzienny jadłospis pamiętajmy o zaleceniach Dr Budwig:

    1. Olej lniany w codziennym jadłospisie (profilaktyka). Można go pić bezpośrednio z łyżki, dodawać do surówek, zup, polewać kaszę, ziemniaki itp. Oleju nie powinno się gotować smażyć ani zapiekać aby nie stracił swoich cennych właściwości
    2. Produkty przez nas spożywane nie powinny być przyrządzane na bazie produktów konserwowanych, z dodatkami chemicznymi
    3. Wybierajmy jak najmniej przetworzone produkty
    4. Spożywajmy codziennie kilka łyżek świeżo zmielonego siemienia lnianego. Jest ono źródłem błonnika i minerałów
    5. Bardzo korzystne jest regularne spożywanie mlecznych produktów fermentowanych, ponieważ zawierają łatwostrawne białko i pożyteczne bakterie
    6. Dr Budwig poleca spożywanie drożdży piekarniczych (rozpuszczone w małej ilości wody i krótko zagotowane). Są one źródłem witamin z grupy B, potasu, fosforu, magnezu oraz białka.
    7. Pamiętajmy o antyoksydantach (przeciwutleniaczach), które chronią kwasy tłuszczowe i inne związki przed zbyt gwałtownym utlenieniem, wyłapują wolne rodniki. Źródłem przeciwutleniaczy są owoce, warzywa, nasiona, kakao, czerwone wino

    Słowa Dr Budwig, najlepiej charakteryzujące opracowaną przez nią dietę: „ To nie ma nic wspólnego z przestrzeganiem jakiejś surowej diety, to tylko kwestia rozstrzygnięcia, jakie pożywienie ma dla naszego zdrowia największą wartość, a jakie nie daje nic, czy wręcz szkodzi. (…) Należy być tylko świadomym, gdzie ukrywają się szkodliwe tłuszcze, na przykład w ciastkach, ciastach, wędlinach, kiełbasach. (…) Przywrócenie naszego podstawowego pożywienia – olejów, białek, warzyw i owoców – jest niezmiernie ważne. Kiedy środki chemiczne, metody konserwowania, antybiotyki (chów zwierząt) i procesy oczyszczania zamieniają pożywienie w źródło zagrożenia, powinniśmy się ich troskliwie wystrzegać.”

Najbardziej popularne wpisy